06-10-16: FROM MR SATISH SAWNANI, FLAT NO. 304, DIAMOND ISLE III:

*Supreme Court Judgement on Transfer of Flat to Nominee*
Land Mark Judgement: Nominee of Deceased Member is absolutely entitled for the Ownership by transfer, Co-op. Soc can't challenge the right of Nominee a settled Law of the land. No legal heirship, court order or succession certificate is required. Please circulate, important for society members and  office bearers.

Reference:
http://supremecourtofindia.nic.in/FileServer/2016-04-19_1461073219.pdf

DATE: 02-10-16: FROM MR VASANT DAGDU SADAFULE, JAMKHED, DIST. AHMEDNAGAR:

 👉 वेळ काढुन अवश्य वाचा
---------------------------

----: दैनिक मराठा आचार्य अत्रे:-----

गुरुवार, दिनांक 6 डिसेंबर 1956, डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांचं दिल्लीत निधन झालं. सारा देश दु:खात बुडाला. मुंबईत बाबासाहेबांची प्रचंड महायात्रा निघाली. अंत्यविधीच्या वेळी श्रद्धांजली पर भाषण फक्त एका व्यक्तीचं झालं. ते होते आचार्य अत्रे.....!!!

अत्र्यांचं ते भाषण इतिहासात अजरामर झालं आहे. त्यानंतर अत्र्यांनी 'मराठा' तून सतत 12 दिवस बाबांच्या जीवनावर आणि तत्त्वज्ञानावर अग्रलेख लिहिले. त्यातील हा '7 डिसेंबरचा पहिला अग्रलेख'.

"सात कोटी अस्पृश्य आज पोरके झाले. भारतात ल्या अस्पृश्याचां आणि अपंगांचा आज आधार गेला. शतकानु शतके समाजाने लाथाडलेल्या पतितांचा पालनहार गेला. दीनदुबळ्या दलितांचा कनवाळू कैवारी गेला. जुलमी आणि ढोंगी विषमेविरुद्ध जन्मभर प्राणपणाने झगडणारा झुंझार लढवय्या गेला. सामाजिक न्यायासाठी आणि माणुसकीच्या हक्कासाठी ज्यांनी जगभर आकाशपाताळ एक केले असा बहादूर बंडखोर आज आमच्यामधून निघून गेला. पाच हजार वर्षे हिंदू समाजाने सात कोटी अस्पृश्यांचा जो अमानुष छळ केला त्याला त्या समाजाकडून मिळालेले आंबेडकर हे एक बिनतोड आणि बंडखोर उत्तर होते."

"आंबेडकर म्हणजे बंड-मूर्तिमंत बंड. त्यांच्या कणाकणांतून बंड थैमान घालत होते. 

आंबेडकर म्हणजे जुलुमाविरुद्ध उगारलेली वज्राची मूठ होय. 

आंबेडकर म्हणजे ढोंगाच्या डोक्यावर आदळण्यास सदैव सिद्ध असलेली 'भीमा'ची गदा होय.

आंबे़डकर म्हणजे जातिभेदावर आणि विषमतेवर सदैव सोडलेले सुदर्शन चक्र होय. 

आंबेडकर म्हणजे धर्ममार्तंडांच्या वर्णवर्चस्वाचा कोथळा फोडून त्याची आतडी बाहेर काढणारी वाघनखे होय. 

आंबेडकर म्हणजे समाजातील वतनदार सत्ताधाऱ्यां च्या विरुद्ध सदैव पुकारलेले एक यु्द्धच होय."

"महात्मा फुले, कबीर आणि भगवान बुद्ध" हे तीन गुरूच मुळी आंबेडकरांनी असे केले, की ज्यांनी देवाचे, धर्माचे, जातीचे आणि भेदांचे थोतांड माजविणाऱ्या समाजव्यवस्थेविरुद्ध बंड पुकारले.

पतित स्त्रियांच्या उद्धाराचा प्रयत्न करणाऱ्या महात्मा फुल्यांवर हिंदू समाजाने मारेकरी घातले.

कबिराला हातपाय बांधून पाण्यात टाकण्यात आले. ह्त्तीच्या पायी देण्यात आले आणि मग तो मेल्यानंतर हिंदू-मुसलमानांना त्याच्याबद्दल एवढे प्रेम वाटू लागले की, त्याच्या प्रेताचा ताबा घेण्यासाठी ते एकमेकांचा खून करावयास सिद्ध झाले. 

बुद्धधर्माचा भारतामधून उच्छेद करण्यासाठी भगवान बुद्धांच्या अनुयायांच्या कत्तली करण्यात आल्या."

... हालअपेष्टा आणि छळ ह्यांचे हलाहल ज्यांना हयातीत आणि मेल्यानंतरही प्राशन करावे लागले, अशा "बंडखोर गुरूंचे" आंबेडकर हे सच्चे चेले होते."

"जुलूम आणि अन्याय म्हटला की, आंबेडकरांच्या तळपायाची आग मस्तकाला जाई. धमन्या धमन्यांमधून त्यांचे रक्त उसळ्या मारू लागे. म्हणूनच लोकसभेत पंडित नेहरूंनी बोलून दाखविल्या प्रमाणे हिंदू समाजाच्या प्रत्येक जुलुमा विरुद्ध पुकारलेल्या बंडाचे ते प्रतीक बनले."

"हिंदू समाजाने आणि सत्ताधारी काँग्रेसने आंबेडकरां ची जेवढी निंदा केली, जेवढा छळ केला, जेवढा अपमान केला, तेवढा कोणाचाही केला नसेल. पण त्या छळाची आणि विटंबनेची त्यांनी लवमात्र पर्वा केली नाही. धर्माच्या आणि सत्तेच्या जुलुमाला ते कधीही शरण गेले नाहीत. शरणागती हा शब्दच मुळी आंबेडकरांच्या शब्दकोशात नव्हता. मोडेन, मार खाईन, मरेन, पण वाकणार नाही, अशी त्यांची जिद्द होती आणि त्यांनी ती शेवटपर्यंत खरी करून दाखवली."

"जो तुमचा धर्म मला कुत्र्या-मांजरा पेक्षाही हीन रीतीने वागवतो, त्या धर्मात मी कधीही राहणार नाही, असे कोट्यवधी हिंदुधर्मीयांना कित्येक वर्षांपासून ते बजावत होते. माणसासारख्या माणसांना 'अस्पृश्य' मानणारी ती तुमची 'मनुस्मृती' मी जाळून टाकणार, असे त्यांनी या सनातनी हिंदूंना छातीवर हात मारून सांगितले होते. ह्यामुळे हिंदुधर्मीय लोक त्यांच्यावर फारच संतापले. त्यांना वाटले आंबेडकर हे गझनीच्या महंमदापेक्षांही हिंदुधर्माचे भयंकर दुष्मन आहेत." 

"धर्मातराची घोषणा केल्यानंतर आंबेडकरांचा खून करण्याची योजना घेऊन एक हिंदू पुढारी डॉ. कुर्तकोटी ह्यांच्याकडे गेले होते. तेव्हा डॉ. कुर्तकोटींनी त्यांना सांगितले की, आंबेडकरांना तुम्ही मारलेत तर त्याच्या रक्ताच्या प्रत्येक थेंबामधून दहा आंबेडकर बाहेर पडतील.!"

"आंबेडकरांची धर्मांतरांची घोषणा ही हिंदू धर्माच्या नाशाची घोषणा नव्हती. ते हिंदू धर्माच्या सुधारणेचे आव्हान होते. चातुर्वर्ण्याने हिंदू धर्माचा आणि हिंदुस्थानाचा नाश झाला आहे, असे आंबेडकरांचे मत होते. म्हणून चातुर्वर्ण्याची चौकट मोडून हिंदू समाजाची रचना समतेच्या आणि लोकशाहीच्या पायावर करा, असे टाहो फोडून ते सांगत होते."

"धर्मातराच्या प्रश्नावर आमच्याशी बोलताना एकदा ते म्हणाले की, 'हिंदू धर्मावर' मला सूड घ्यायचा असता तर पाच वर्षाच्या आत मी ह्या देशाचे वाटोळे करून टाकले असते. पण ह्या देशाच्या इतिहासात विध्वंसक म्हणून माझे नाव नोंदले जावे अशी माझी इच्छा नाही ..! "

"हिंदू धर्माप्रमाणेच महात्मा गांधी आणि काँग्रेस ह्यांच्यावर आंबेडकर हे नेहमी प्रखर टीका करीत. त्यामुळे जनाब जीनांप्रमाणेच साम्राज्यवाद्यांशी संगनमत करून हिंदी स्वातंत्र्याचा मार्ग ते रोखून धरीत आहेत, अशीच पुष्कळ राष्ट्रवादी लोकांची समजूत झाली."

"अस्पृश्यता निवारणाकडे बघण्याचा काँग्रेसचा दृष्टिकोन हा निव्वळ भूतद्यावादी आणि भावना प्रधान होता. आंबेडकर त्या प्रश्नाकडे केवळ न्यायाच्या आणि हक्काच्या दृष्टीने पाहत असत. पारतंत्र्य नष्ट करण्यासाठी ब्रिटिशां विरुद्ध गांधीजीं नी जसे बंड पुकारले, तसे अस्पृश्यता नेस्तनाबूत करण्यासाठी त्यांनी स्पृश्य समाजाविरुद्ध का बंड पुकारू नये, असा आंबेडकरांचा त्यांना सवाल होता. अस्पृश्यता निवारणाबाबत गांधीजी आणि आंबेडकर हयांच्यात अशा तऱ्हेने मतभेद होता. म्हणून साम्राज्यशाही विरोधी पातळीवर काँग्रेसची आणि आंबेडकरांची एकजूट होऊ शकली नाही."

तथापि, गांधीजींबद्दल मनात विरोधाची एवढी भावना असतानाही केवळ त्यांचे प्राण वाचवण्या साठी म्हणून "अस्पृश्यांसाठी स्वतंत्र मतदारसंघा" ची आपली मागणी त्यांनी मागे घेतली आणि 'पुणे करारा' वर सही केली."

"... 'गोडशासारख्या एका ब्राह्मणाने गांधीजींचा प्राण घ्यावा' 'आंबेडकरांसारख्या एका महाराने गांधीजींचा प्राण वाचवावा' ह्याचा अर्थ हिंदू समाजाला अद्याप समजू नये याचे आम्हाला दु:ख होते."

'पुणे करारा' वर आंबेडकरांनी सही करून गांधीजीं चे प्राण वाचविले, पण स्वत:चे आणि अस्पृश्य समाजाचे फार मोठे नुकसान करून घेतले. कारण, ज्या उमद्या दिलाने आणि खेळाडू भावनेने आंबेडकरांनी 'पुणे करारा' वर सही केली, तो उमदेपणा आणि तो खेळाडूपणा काँग्रेसने मात्र आंबेडकरांना दाखविला नाही. आपल्याला धार्जिण्या असलेल्या महारेतर अस्पृश्यांना हाताशी धरून काँग्रेसने आंबेडकरांचा आणि त्यांच्या अनुयायांचा सार्वत्रिक निवडणुकीत पराभव केला आणि देशाच्या राजनैतिक जीवनातून त्यांना उठवून लावले."

"आंबेडकर त्याबद्दल नेहमी विषादाने म्हणत की, स्पृश्य हिंदूंच्या बहुमताच्या आधारावर माझे आणि माझ्या पक्षाचे राजकीय जीवन गांधीजी आणि काँग्रेस ह्यांनी ह्या देशामधून नेस्तनाबूत करून टाकले!"

"नऊ कोटी मुसलमानांना खूष करण्यासाठी काँग्रेसने ह्या सुवर्णभूमीचे तीन तुकडे करून टाकले. पण सहा कोटी अस्पृश्यांचे प्रेम मिळवण्यासाठी कागदी कायदे करण्यापली कडे काँग्रेसने काहीही केले नाही. असे असता देशाला स्वातंत्र्य मिळताच 'घटना समितीत'अखंड हिंदुस्थानची आणि जातीय ऐक्याची प्रचंड गर्जना करून आंबेडकरांनी आपल्या विरोधकांना चकित करून टाकले. आंबेडकर म्हणाले, 'जगातील कोणतीही सत्ता ह्या देशातील ऐक्याचा भंग करू शकणार नाही आणि अखंड हिंदुस्थानातच आपले कल्याण आहे, असे आज ना उद्या मुसलमानांना कळून आल्यावाचून राहणार नाही!' आंबेडकरांचे हे उदारपण हा त्यांच्या देदीप्यमान देशभक्तीचा ज्वलंत पुरावा होय."

काँग्रेसशी पूर्वीचे असलेले सर्व वैर विसरून आंबेडकरांनी सहकार्यासाठी नेहरूंच्या हातात हात दिला आणि स्वतंत्र भारताची घटना तयार करण्याची सर्व जबाबदारी त्यांनी पत्करली.

'मनुस्मृती जाळा' म्हणून सांगणारे आंबेडकर 'भारतीय स्वातंत्र्याचे पहिले स्मृतिकार' व्हावेत हा काय योगायोग आहे? 

"घटना मंजूर झाल्यानंतर त्यांनी 'हिंदू कोड' तयार करण्याचे महान कार्य हाती घेतले. पण काँग्रेस मधल्या सर्व प्रतिगामी आणि सनातनी शक्ती आंबेडकरांना विरोध करण्यासाठी एकदम उफाळून बाहेर आल्या. आणि त्यामुळे आपल्या जागेचा राजीनामा देऊन मंत्रिमंडळामधून बाहेर पडल्यावाचून आंबेडकरांना गत्यंतरच उरले नाही."

"आंबेडकरांचे 'हिंदू कोड बिल' जर मान्य झाले असते तर हिंदू समाजातील सर्व भेद, अन्याय आणि विषमता नष्ट होऊन हिंदू समाज हा अत्यंत तेजस्वी आणि बलशाली झाला असता आणि भारताच्या पाच हजार वर्षांच्या इतिहासात जी क्रांती आजपर्यंत कोणी घडवून आणली नाही ती घडून आली असती."

"पण, दुर्दैव भारताचे ..! दुर्भाग्य हिंदू समाजाचे ..! देवासारखा आंबेडकरांनी पुढे केलेला हात त्यांनी झिडकारला आणि स्वत:चा घात करून घेतला. राज्यकर्त्यांनी बहिष्कारले, हिंदू समाजाने लाथाडले, तेव्हा अखेर स्वत:चा आणि आपल्या सात कोटी असहाय नि हीन-दीन अनुयायांचा उद्धार करण्यासाठी त्यांना मानवजातीला 'समतेचा, दयेचा आणि शांतीचा' संदेश देणाऱ्या त्या 'परम कारुणिक बुद्धाला' शरण जाण्यावाचून गत्यंतरच उरले नाही.

"आंबेडकरांच्या विव्दत्तेबद्दल तर त्यांच्या शत्रूला देखील कधी संशय वाटला नाही. त्यांच्याएवढा प्रचंड बुद्धीचा, विव्दत्तेचा आणि व्यासंगाचा एकही माणूस महाराष्ट्रात – नव्हे भारतात या क्षणी नव्हता.  ज्ञानोपासनेची महान परंपरा पुढे चालविणारा महर्षी आज आंबेडकरांवाचून भारतात दुसरा कोण होता? वाचन, चिंतन आणि लेखन ह्यावचून आंबेडकरांना दुसरे जीवनच नव्हत."

"महार जातीत जन्माला आलेला हा माणूस विद्येच्या आणि ज्ञानाच्या बळावर एखाद्या प्राचीन ऋषीपेक्षांही श्रेष्ठ पदाला जाऊन पोहोचला होता. धर्मशास्त्रापासून तो घटनाशास्त्रापर्यंत असा कोणताही एक कठीण विषय नव्हता, की ज्यामध्ये त्यांची बुद्धी एखाद्या गरुडासारखी वाटेल त्या उंचीपर्यंत विहार करू शकत नव्हती. तथापि, आंबेडकरांची धर्मावर आत्यंतिक निष्ठा होती ही गोष्ट फार थोड्या लोकांना माहीत होती. आंबेडकर कितीही तर्क-कर्कश आणि बुद्धिवादी असले तरी त्यांचा पिंड हा धर्मनिष्ठाचा होता. भाविक आणि श्रद्धाळू पित्याच्या पोटी त्यांचा जन्म झाला होता. शुचिर्भूत धार्मिक वातावरणात त्यांचे सारे बालपण गेले होते. सर्व धर्माचा त्यांनी तौलनिक अभ्यास केला होता. आत्म्याच्या उन्नतीसाठी धर्माची आवश्यकता आहे, असे त्यांचे ठाम मत होते. धर्मावरील त्यांच्या गाढ श्रद्धेमुळेच त्यांचे नैतिक चारित्र्य निरपवाद राहिले."

"त्यांना कोणतेही आणि कसलेही व्यसन नव्हते. त्यामुळेच त्यांच्या अंगात विलक्षण निर्भयता आणि आत्मविश्वास निर्माण झाला होता. आपण जे बोलतो किंवा लिहितो ते खोटे आहे, असे म्हणण्याची प्रत्यक्ष परमेश्र्वराची देखील प्राज्ञा नाही, असा आवेश आणि आत्मबल त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वात सदैव संचारलेले असे."

"अनेक वर्षाच्या आध्यात्मिक चिंतनाने आणि परिशीलनाने शेवटी आंबेडकर 'भगवान बुद्धा' च्या चरणापाशी येऊन पोहोचले होते. बुद्धाला शरण गेल्यावाचून केवळ अस्पृश्यांनाच नव्हे, तर साऱ्या भारताला तरणोपाय नाही, असा आंबेडकरांचा ठाम निश्चय झाला होता. म्हणूनच ता. १४ ऑक्टोबर रोजी नागपूर येथे तीन लाख अस्पृश्यांना त्यांनी बुद्ध धर्माची जेव्हा दीक्षा दिली तेव्हा 'साऱ्या भारताला मी बौद्ध करीन' अशी गगनभेदी सिंहगर्जना त्यांना केली."

"मुंबईतील दहा लाख अस्पृश्यांना थोड्याच दिवसांनी ते बुद्ध धर्माची दिक्षा देणारे होते. पण दृष्टांत काही निराळेच होते. अन्यायाशी आणि जुलुमाशी संबध जगभर झगडून झगडून त्यांचे शरीर जर्जर झाले होते, दुर्बल झाले होते. विश्रांतीसाठी त्यांच्या शरीरातील कणन् कण आसुसला होता. भगवान बुद्धाच्या करुणेचा जेव्हा त्यांना अखेर आसरा मिळाला, तेव्हा त्यांना अंत:करणात जळणारा वन्ही शीत झाला. आपल्या कोट्यवधी अनुयायांना आता आपण उद्धाराचा मार्ग दाखवून ठेवला आहे, आता आपले अवतारकार्य संपले, अशी त्यांना जाणीव झाली आणि निद्रामाऊलीच्या मांडीवर डोके ठेवून अत्यंत शांत आणि तृप्त मनाने त्यांनी आपली प्राणज्योती निर्वाणात कधी विलीन करून टाकली, त्याची जगाला दुसरे दिवशी सकाळी ते जागे होईपर्यंत गंधवार्तासुद्धा लागली नाही."

'मी हिंदू धर्मात जन्माला आलो त्याला माझा नाईलाज आहे; पण मी हिंदू धर्मात कदापि मरणार नाही!' ही आंबेडकरांची घोषणा हिंदू धर्माविरुद्ध रागाची नव्हती. सुडाची नव्हती. झगडा करून असहाय झालेल्या विनम्र आणि श्रद्धाळू साधकाचे ते तळमळीचे उद्धार होते. 

"आंबेडकरांचे चरित्र ही एका शूर आणि बंडखोर समाजसुधारकाची वीरकथा आहे. शोककथा आहे. गरिबांनी, दीनांनी आणि दलितांनी ही रोमहर्षक कथा वाचून स्फूर्ती घ्यावी. आणि आंबेडकरांचा ज्यांनी जन्मभर छळ आणि उपहास केला त्या प्रतिगामी राज्यकर्त्यांनी आणि सनातनी हिंदूंनी त्यांची ही शोककथा वाचून आता अवनतमस्तक व्हावे. आंबेडकरांच्या जीवनावर आणि कार्यावर जसजसा अधिक प्रकाश पडेल, तसतसे अलौकिकत्व प्रकट होईल. आणि आंबेडकर हे हिंदू समाजाचे शत्रू नसून उद्धारकर्तेच होते, अशी भारताची खात्री पटेल. भारतीय जीवनात जे जे म्हणून काही उज्ज्वल आणि उदात्त आहे त्यांचे आंबेडकर हे एक ज्वलंत भांडार होते. आंबेडकर हा स्वाभिमानाचा एक जळता ज्वालामुखी होता. भारताच्या ऐक्याचे आणि महाराष्ट्राच्या अस्मितेचे ते महान प्रणेते होते."

"महाराष्ट्र आणि मुंबई ह्यांचे नाते जे देवाने जोडले आहे ते कोणाच्या बापालाही तोडता येणार नाही, असे ते म्हणत. कोणकोणते गुण आता आठवायचे आणि त्यांच्या कोणकोणत्या उद्धारांचे स्मरण करावयाचे? सात कोटी अस्पृश्यांच्या डोक्यावरचे तर आता आभाळच फाटले आहे. भगवान बुद्धांखेरीज त्यांचे समाधान कोण करू शकणार? आणि त्यांच्या डोळ्यातंले अश्रू तरी कोण पुसणार? त्यांनी ध्यानात धरावे की, भारताच्या इतिहासात आंबेडकर नि त्यांचे कार्य अमर आहे."

"त्यांनी जो मार्ग आखला आणि जो प्रकाश दाखवला त्याच्याच अनुरोधाने जाऊन त्यांच्या कोट्यवधी अनुयायांनी आपला उद्धार करून घ्यावा. आंबेडकरांच्या प्रत्येक अनुयायाचे हृदय हे त्यांचे जिवंत स्मारक आहे. म्हणून आंबेडकरांची विव्दत्ता, त्यांचा त्याग, त्यांचे चारित्र्य आणि त्यांची निर्भयता प्रत्येकाने आपल्या जीवनात निर्माण करण्याचा आटोकाट प्रयत्न केला तरच आंबेडकरांचे अपूर्ण राहिलेले कार्य पूर्ण होईल आणि साऱ्या भारताचा उद्धार होईल. तीन कोटी मराठी जनतेच्या वतीने व्याकूळ हृदयाने आणि अश्रूपूर्ण नेत्रांनी आम्ही आंबेडकरांच्या पार्थिव देहाला अखेरचे अभिवादन करतो."

👉(मराठा : 7-12-1956) बाबासहेबाना जे आजुनही समजू शकले नाही त्याना हां लेख नक्की पाठवा---------

DATE: 29-09-16: FROM MR SADASHIV M MATE, KANDIVALI, MUMBAI THROUGH FACEBOOK:

गर्दीचे मोजमाप कसे असते?  
१)चालतांना 
१ कि. मी=१०००*१२ मिटर (साधारण रस्ता) =१२००० स्के. मिटर=१२९१२० स्के फुट
१ कि. मी=१६ एकर
१ एकर= ४०४८ स्के मिटर
१ स्के मिटर= ४ मनुष्य
१  एकर=१६१९२ मनुष्य
1 कि. मी=१६ *१६१९२=२५९०७२ मनुष्य. 
२) एका जागी थांबलेले. 
१ स्के मिटर =५  मनुष्य 
१ एकर = २०२४० मनुष्य
१ किमी = ३२३८४० मनुष्य.

DATE: 29-09-16: FROM MR GANESH A SONAWANE, KANDIVALI, MUMBAI:

*"मी OBC बोलतोय"*
*१९४६ साली
विश्वरत्न डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांनी
‘शुद्र पूर्वी कोण होते..?’.
हा ग्रंथ लिहिला.*
*या ग्रंथाच्या माध्यमातून
मनूच्या चातुर्वर्ण्य व्यवस्थेतील
चौथ्या व सर्वात खालच्या वर्णाचा
अर्थात शुद्रांचा (म्हणजे ओबिसींचा)
इतिहास त्यांनी प्रथमच उजेडात आणला.*
( वाचून तर पाहा म्हणजे सत्य समजेल )
*संविधान निर्मिती दरम्यान
शेतकऱ्यांचे एक मोठे नेते
डॉ. पंजाबराव देशमुख हे
बाबासाहेबांना भेटायला आले होते.* 
*त्यावेळी बाबासाहेबांनी
‘मी राज्यघटनेमध्ये ओबीसींसाठी
महत्वाची तरतूद करणार आहे,
ही कल्पना देशमुखांना दिली.*
*‘Who were the Shudras...?’
(शुद्र पूर्वी कोण होते...?)
हा ग्रंथ नुकताच
डॉ. बाबासाहेबांनी लिहून पूर्ण केला होता आणि 
संविधानाच्या कामाला हात घातला होता.*
*शुद्र समाजाच्या संदर्भात
संशोधन करून स्वतंत्र पुस्तक लिहिले असल्याने 
शूद्रांचा प्रश्न बाबासाहेबांना अत्यंत जिव्हाळ्याचा 
आणि महत्वाचा वाटत होता.* 
* प्रश्न सोडविण्यासाठी
संविधानात आवश्यक त्या तरतुदी
करता येऊ शकतील
असा विश्वास बाबासाहेबांना होता.*
*संविधान लिहित असतांना,
ज्यावेळी आरक्षणाचा मुद्दा आला
त्यावेळी बाबासाहेबांनी 'पहिल्यांदा'
ओबीसी समाजाचा विचार केला.*
*ओबीसी समाजासाठी ३४० वे,*
*अनुसूचित जातींसाठी ३४१ वे,* 
*अनुसूचित जमातींसाठी ३४२ वे
कलम तयार केले.*
*आणि* 
*ही सर्व कलमे
"घटना समिती" मध्ये
सविस्तर स्पष्टीकरण देऊन
मंजूर करवून घेतली.*
*यापैकी
अनुसूचित जातीच्या ३४१ व्या व
अनुसूचित जमातीच्या ३४२ व्या कलमाला
फारसा विरोध झाला नाही.*
*पण,
ओबीसींसाठी तयार केलेल्या ३४० कलमाला
मात्र प्रचंड विरोध झाला.* 
*ओबीसींसाठी
डॉ. बाबासाहेबांनी "स्वतंत्र कलम"
तयार केले आहे हे कळताच
महात्मा गांधी, पंडित नेहरू,
वल्लभभाई पटेल, राजेंद्र प्रसाद
असे त्यावेळचे जवळजवळ सर्वच नेते
नाराज झाले.*
*‘कोण हे ओबीसी...?’'
असे वल्लभभाई पटेल
स्वतः OBC असूनही त्यांनी
तुसडेपणाने बाबासाहेबांना विचारले.*
*घटना समिती आणि
संसदेतील हिंदुधर्मीय सदस्यांनीच
या कलमाविरुद्ध आवाज उठवला.*
*परंतु,
या विरोधाला डॉ. बाबासाहेबांनी
त्यांच्या शिक्षण व अफाट माहितीच्या बळावर 
भिक घातली नाही.*
*त्यांनी ओबीसी कोण आहेत...?
आणि
ते मागास का राहिलेत...?
हे पटवून दिले आणि
त्यांच्यासाठी ३४० व्या कलमाची
तरतूद मंजुर केली.*
*अर्थात,
घटनेत कलम घातले असले तरी
या कलमाला असलेला उच्चवर्णीयांचा विरोध 
मावळला नाही तो नाहीच...!*
*घटनेतील या कलमानुसार
देशात ओबीसी जाती
नक्की किती व कोणत्या आहेत
हे तपशीलवार शोधून काढणे आणि
त्यांच्या मागासलेपणाचे कारण तपासून
त्यांच्या सर्वांगीण विकासासाठी
शिफारशी करणे यासाठी
आयोग स्थापन करण्याची तरतूद करण्यात आली.* 
*२६ जानेवारी १९५० रोजी
संविधान लागू झाले.* 
*त्यानंतर लगेचच
बाबासाहेबांनी "ओबीसी आयोग "
स्थापन करण्याची
मागणी केली.*
*परंतु,
तत्कालीन ब्राह्मण पंतप्रधान पंडित नेहरूंनी
या मागणीकडे सतत दुर्लक्ष केले.
टाळाटाळ केली.*
*त्याच वेळी
हिंदू कोड बिला संदर्भात
बाबासाहेब काम करत होते
आणि ते बिल लवकरात लवकर मंजूर करावे
असा आग्रह धरत होते.*
* ओबीसी व सर्व धर्मातील स्त्रियां
या दोन मोठ्या लोकसमुहाच्या प्रश्नासंबंधीच्या
बाबासाहेबांच्या मागणीला
काँग्रेसचे पुढारी
वाटाण्याच्या अक्षता लावत होते.* 
*ओबीसी समाजाकडे पाहण्याचा
सरकारचा "उपेक्षेचा दृष्टीकोन" तसेच
हिंदू कोड बिल संमत न करून
स्त्रियांच्या प्रश्नांबाबत दाखवलेली
"अक्षम्य उदासीनता" याचा निषेध म्हणून
अखेर "२७ सप्टेंबर १९५१" रोजी
बाबासाहेबांनी "कायदेमंत्रीपदा"चा
राजीनामा दिला.*
*या राजीनाम्याने
एकच हल्लकल्लोळ माजला.*
*सरकार हादरले.*
*डॉ. बाबासाहेब
आता गप्प बसणार नाहीत,
याची नेहरूंना चांगलीच कल्पना आली.* 
*कारण त्याच सुमारास
पंजाबराव देशमुख, आर. एल. चंदापुरी 
यांच्यासारखे अनेक ओबीसी नेते
डॉ. बाबासाहेबांच्या संपर्कात होते आणि
या प्रश्नावर देशभर रान उठवण्यासंबंधी
हालचाली करत होते.
याचाही सुगावा नेहरूंना लागला होता.*
*१९५२ साल उजाडले.* 
*पहिल्या सार्वत्रिक निवडणुका सुरु झाल्या.*
*डॉ. बाबासाहेबांनी
त्यांच्या पक्षाच्या निवडणूक जाहीरनाम्यात
प्रथमच ३४० व्या कलमानुसार
ओबीसींसाठी आयोग स्थापन करण्याचे
अभिवचन दिले.*
*देशभरातला ओबीसी समाज यामुळे
काँग्रेसपासून दूर जाऊ शकतो आणि
डॉ. बाबासाहेबांच्या पक्षाभोवती एकवटू शकतो
हे "चाणाक्ष नेहरूंच्या" लवकर लक्षात आले.*
*त्यांनी आयोगाचे आश्वासन द्यायला सुरुवात केली आणि अखेर २९ जानेवारी १९५३ ला 
दत्तात्रय बाळकृष्ण उर्फ काकासाहेब कालेलकर यांच्या अध्यक्षतेखाली आयोग नेमला गेला.*
*कालेलकर हे कोकणस्थ ब्राह्मण होते आणि 
गांधीवादी होते.*
*ब्राह्मणी सोवळ्या ओवळ्यावर
त्यांचा जास्त भर असे.*
*आयोगाचे काम करतांना
त्यांना देशभर फिरावे लागले.
त्यावेळी त्यांना ब्राह्मण आचारी लागे.* 
*तशा सक्त सुचना
ते जिथे जिथे जायचे तिथल्या स्टाफला
आगाऊ करत असत.*
*३० मार्च १९५५ रोजी
कालेलकरांनी आपला अहवाल
राष्ट्रपती डॉ. राजेंद्र प्रसाद याना सादर केला.*
*अहवालाचा सारांश पाहिल्यावर
ब्राम्हण राष्ट्रपति राजेंद्रप्रसाद भडकले.*
*"स्वातंत्र्य मिळवलेय,
ते ह्या लोकांना मिठाई खिलवण्यासाठी काय ?"*
असा "कुत्सित शेरा राष्ट्रपती राजेंद्रप्रसाद  
यांनी मारला आणि
पंडित नेहरूंना तात्काळ फोन करून
आपली नाराजी प्रकट केली.*
*नेहरूंनी अहवाल ताबडतोब मागवून 
शिफारशी वाचल्या....!*
*त्यांनाही त्या आवडल्या नाहीत.*
*लगेच नेहरूंनी
कालेलकारांना बोलावून फैलावर घेतले.*
*"तुम्ही अहवाल लिहिला हे ठीक आहे,
पण आता तो स्वीकारता येणार नाही,
अशी तरतूद करा"*
असे बजावले.
*दुसऱ्याच दिवशी म्हणजे
३१ मार्चला कालेलकरांनी ३१ पानी पत्र लिहून, 
"आपण आयोगाचे अध्यक्ष असलो तरी,
या आयोगाने केलेल्या शिफारशींशी
मी सहमत नाही", 
असे स्पष्ट शब्दात कळवले.*
*त्यामुळे
आयोगाची अंमलबजावणी तर सोडाच,
आयोगाचा अहवाल संसदेत मांडला जाणार नाही 
याची तजवीज झाली.*
*"आयोगाचे अध्यक्षच
या अहवालाशी सहमत नसल्यामुळे
हा अहवाल संसदीय पटलावर ठेवण्याची व
त्यावर चर्चा करण्याची आवश्यकता नाही"
असे संसदेत जाहीर करण्यात आले.*
*पुढे बरीच वर्षे हा अहवाल
विस्मरणात गेला होता.*
*कालांतराने
इंदिरा गांधी सत्तेवर आल्या.*
*१९७५ साली त्यांनी आणीबाणी लागू केली.*
*त्याविरोधात सर्व विरोधी पक्ष एकत्र आले आणि त्यांनी जनता पक्ष स्थापन केला.*
*जनता पक्षाने १९७७ ची निवडणूक लढवली, 
या निवडणुकांना सामोरे जातांना
जनता पक्षाने
‘कालेलकर अहवालाची अमलबजावणी करू’
असे जनतेला आश्वासन दिले.*
*निवडणुकीत काँग्रेसचा पराभव झाला.*
*जनता पक्षाचे राज्य आले,
मोरारजी देसाई पंतप्रधान झाले.*
*काही दिवसांनी
ओबीसींचे शिष्टमंडळ त्यांना भेटायला गेले,
तर ते म्हणाले,
* "यह कालेलकर कमिशन पुराना हो गया है,
अब हम ऐसा करेंगे,
एक नया कमिशन बिठायेंगे... !"* 
*अशा तऱ्हेने
निवडणुकात दिलेल्या आश्वासनाचा भंग करून 
ओबीसींना धोका देण्यात आला.*
*१ जानेवारी १९७९ रोजी
बिंदेश्वर प्रसाद मंडल (B.P.MANDAL) या 
ओबीसी खासदाराच्या नेतृत्वाखाली
नव्या आयोगाची स्थापना झाली.* 
*३१ डिसेम्बर १९८० रोजी
मंडल आयोगाचा अहवाल
सरकारला सादर करण्यात आला.* 
*"देशातील
सामाजिक व शैक्षणिकदृष्ट्या मागास असलेल्या 
३,७४४ ओबीसी जाती शोधून काढण्यात आल्या."*
*महाराष्ट्रात ३६० जाती
ओबीसी असल्याचे निष्पन्न झाले.*
*या जातींच्या उन्नतीसाठी
मंडल आयोगाने अत्यंत महत्वपूर्ण अशा
शिफारशी केल्या.* 
*ओबीसींच्या आशा
पुन्हा एकदा पल्लवित झाल्या.* 
*परंतु १९८० ते १९९० या काळात
केंद्र शासनाने या शिफारशी
लागू करण्याबाबत जराही हालचाल केली नाही 
किंवा सहानुभूती दाखवली नाही.*
*अक्षरश: दहा वर्षे
मंडल आयोगाचा अहवाल
धूळ खात पडून राहिला.*
*याच दरम्यान देशभरातून
"मंडल आयोगाची अंमलबजावणी करा"
अशी मागणी होत होती.* 
*कांशीराम यांच्या संघटनेने
दिल्लीत व देशात विविध ठिकाणी
उपोषणे, आंदोलने केली.*
*महाराष्ट्रात
दलित पँथर तसेच रिपब्लिकन पक्षाने
मोर्चे काढले, धरणे धरली,
Adv. प्रकाश आंबेडकर, रामदास आठवले,
लक्ष्मण माने, Adv. एकनाथ साळवे,
हनुमंत उपरे, श्रावण देवरे, हरी नरके असे
असंख्य कार्यकर्ते या प्रश्नासाठी रस्त्यावर उतरले.*  
*एड. जनार्धन पाटील यांचा
मंडल आयोगाविषयीच्या प्रबोधनकार्यात
पुढाकार होता.* 
*फुले-शाहू-आंबेडकरी विचारांच्या
प्रेरणेने काम करणाऱ्या संघटनांचा
मंडल आयोग जागृतीत सिंहाचा वाटा होता.* 
*अक्षरश:
शेकडो दलित लोक तुरुंगात गेले.*
*विशेष गंमत म्हणजे
काही अपवाद वगळता
ओबीसी समाजाला
मंडल आयोगाचा अहवाल
ओबीसींसाठी आहे
याचा थांगपत्ताच नव्हता.*
*ज्याअर्थी
आंबेडकरी विचारांचे नेते
मंडल आयोगाच्या आंदोलनात
हिरीरीने सहभागी झाले आहेत
त्याअर्थी
"मंडल आयोग दलितांसाठीच आहे"
असा बहुसंख्य ओबीसींचा
गैरसमज झाला होता.*
*अखेर ७ आगस्ट १९९० रोजी
तत्कालीन प्रधानमंत्री
विश्वनाथ प्रताप सिंग यांनी 
मंडल आयोग लागू करण्याची
ऐतिहासिक घोषणा केली.*
*घोषणा झाल्याबरोबर
हिंदुत्वाचा पुकारा करणाऱ्या
विश्व हिंदू परिषद,
अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद,
बजरंगदल 
अनेक पक्ष संघटनांनी
देशभर हैदोस घालून
मंडल आयोगाला प्रचंड विरोध केला.*
*मोर्चे, धरणे, रास्ता रोको, रेल रोको
या गोष्टी तर त्यांनी केल्याच,
परंतु मोठ्या प्रमाणावर
हिंसक आंदोलने केली.*
*काही विद्यार्थ्यांनी तर
अंगावर रॉकेल ओतून पेटवून घेतले.* 
*देशात सगळीकडे वातावरण तंग बनले.*
*एव्हढे करूनही
व्ही. पी. सिंग यांनी
निर्णय बदलला नाही.*
*आपले सरकार
भाजपने बाहेरून दिलेल्या टेकूवर उभे आहे
हे ठाऊक असतांनाही
व्ही. पी. सिंग ठाम राहिले.*
*शेवटी
अडवाणींची रथयात्रा
लालूप्रसाद यादव यांनी
अडविल्याच्या कारणावरून
भाजपने पाठींबा काढून घेतला
आणि सरकार पाडले.*
*ओबीसींची बाजू घेणाऱ्या,
ओबीसींना थोडाफार का होईना
पण न्याय देवू करणाऱ्या
व्ही पी सिंह  सरकारला
हिंदुत्ववाद्यांनी (मनुवाद्यांनी) असा
जबर धक्का दिला.*
*ओबीसी हे कुणी
मुसलमान किंवा ख्रिश्चन नव्हते.
ते तर हिंदूच होते.
तरीही हिंदुत्ववादी/मनुवादी शक्तींना
ओबीसींबद्धल बिलकुल प्रेम नव्हते.* 
*कारण,
ओबीसी हे
आपल्या धर्मव्यवस्थेतील शुद्र लोक आहेत,
त्यांना उच्च शिक्षणाची, चांगल्या नोकर्‍या,
चांगल्या राहणीमानाची आवश्यकता नाही
ही हिंदूधर्माची धारणा
त्यांच्या मनात पक्की रुजलेली होती.*
*शूद्रांना (ओबीसींना)
हलके लेखण्याची
उच्चवर्णीयांची मानसिकता
मंडल आयोगाच्या निमित्ताने
पुन्हा एकदा अधोरेखित झाली.*
*मंडल आयोगाच्या माध्यमातून
हळूहळू का होईना
देशभरातला ओबीसी जागृत होत आहे
याचे अचूक भान संघपरिवाराला आले.* 
*ही "जागृती"
अशीच वाढत राहिली तर
बहुसंख्य असलेला (52% लोकसंख्या) हा समाज 
सत्ता, शिक्षण, संपत्ती, नोकरी, प्रतिष्ठा यातला 
आपला न्याय्य वाटा मागण्यासाठी
संघर्ष करायला सिद्ध झाल्याशिवाय राहणार नाही 
आणि मग समाज व्यवस्थेमधले
उच्चवर्णीयांचे उच्च स्थान अबाधित राखणे
अवघड होईल.
हे त्यांनी ओळखले."* 
*हे होऊ द्यायचे नसल्यास
एकच उपाय*
*– Diversion of  Attention !* 
*म्हणजे-
दिशाभूल करणे, लक्ष दुसरीकडे वळवणे..!* 
*मंडल आयोगाच्या चळवळीला
छेद द्यायचा असेल तर
एखादा पर्यायी मुद्दा
विशेषत: भावनिक / धार्मिक मुद्दा
पुढे आणून त्यात ओबीसींना गुंतवले पाहिजे
असा विचार संघपरिवारात होऊन
"राममंदिरा"चे आंदोलन सुरु झाले.*
*"आपण सारे हिंदू असून
मुसलमान आपले दुश्मन आहेत.
आपल्या देवाच्या
रामाच्या जन्मभूमीच्या जागी
आपल्या शत्रूची बाबरी मशीद आहे.
ती जागा ताब्यात घेवून
तिथे रामाचे मंदिर बांधणे
आपले धर्मकर्तव्य आहे"*
असा प्रचार त्यांनी सुरु केला. 
*अयोध्येत राम मंदिर झाले पाहिजे
ही मागणी घेवून संघपरिवार
पार खेड्यांपाड्यांपर्यंत गेला.*
*धार्मिक + भावनिक वातावरण
तयार करण्यात आले.*
*'राममंदिरा' साठी
गावागावातून हळद-कुंकू लावून
विटा गोळा करण्यात आल्या.*
*देशाचे वातावरण मंदिरमय करण्यासाठी
अडवाणींनी मुस्लिमांविरुद्ध
धार्मिक भावना भडकवणारी
रथयात्रा काढली.* 
*संपूर्ण भारतभर
धर्मधुंद नशा
पसरवण्यात आली.*
*'‘गर्व से कहो , हम हिंदू है’'
असा आक्रमक प्रचार करण्यात आला.*
*या धर्मिक + भावनिक प्रचाराला
इथला ओबीसी हां हां म्हणता बळी पडला.*
*त्या नादात ओबीसी त्याचा
मंडल आयोग पार विसरून गेला.*
*मंडल मंडल म्हणण्याऐवजी
ओबीसी
कमंडल ss कमंडल ss म्हणू लागला.* 
*_हिंदुत्ववाद्यांनी (मनुवाद्यांनी)
आपला डाव साधला._*
*"अरे,
ओबीसी आपलाच हिंदू बांधव आहे,
ओबीसी मागास राहिलेला आहे,
ओबीसीला आरक्षण दिले पाहिजे,
ओबीसीलाही
शैक्षणिक, सामाजिक व राजकीयदृष्ट्या
सशक्त केले पाहिजे"
असे या उच्चवर्णीयांना चुकुनही वाटत नाही.* 
*उलट,
ओबीसींनी मंडल कमिशन विसरावे यासाठी
त्यांना धर्माच्या नशेचे इंजेक्शन देण्यात आले
आणि
"तुम्ही कडवट हिंदू आहात"
या भाषेत त्यांना
हरभऱ्याच्या झाडावर चढवून 
मुस्लिमांविरुद्ध चिथावण्यात आले.*
*म्हणजेच ज्यावेळी
°ओबीसींच्या विकासाचा प्रश्न° येतो
त्यावेळी ओबीसी हे हिंदू असूनही शत्रू ठरतात,* 
*आणि,*
*इतर धर्मियांशी लढण्यासाठी मात्र
त्यांना ‘कट्टर हिंदू’ म्हणून पुढे केले जाते...!"*
*ओबीसीही मग
धर्माची राख डोक्यात घालून घेतात,
आणि फुकट मरतात.*
*धर्माची धुंदी इतकी असते की
आपले मित्र कोण..?
शत्रू कोण..?
आपले हित कशात आहे..?* 
*हे ओबीसींच्या लक्षातच येत नाही.*
*मंडल आयोगातील शिफारशी काय आहेत-* 
*ओबीसींना आरक्षण देण्यासंदर्भात
मंडल आयोगाने अनेक महत्वाच्या
शिफारशी केल्या आहेत.*
*या शिफारशी खालीलप्रमाणे –*
*१). शासकीय-निमशासकीय कार्यालये, शैक्षणिक संस्था, अनुदानित खाजगी संस्था शासनाचे सार्वजनिक उपक्रम व उद्योग
या सर्व ठिकाणी
ओबीसीसाठी २७ टक्के जागा
राखीव जागा ठेवाव्यात.*
*२). खुल्या स्पर्धेत यशस्वी होणाऱ्या
ओबीसी उमेदवारांचा समावेश
खुल्या गटात करण्यात यावा.*
*३). पदोन्नतीतही (Pramotion)
याच प्रकारचे आरक्षण द्यायला हवे.*
*४). नोकरीसाठी वयोमर्यादेची अट
शिथिल करावी.*
*५). ज्या भागात
इतर मागासवर्गीयांची लोकसंख्या जास्त आहे,
तिथे प्रौढशिक्षण वर्ग सुरु करावेत.
(पालकांचे किमान शिक्षण असल्याशिवाय
मुलांच्या शिक्षणासाठी आवश्यक असे
शैक्षणिक वातावरण निर्माण होत नाही..)*
*६). ओबीसी विद्यार्थ्यांसाठी
निवासी शाळा व वसतीगृहे काढावीत.*'
*७). ओबीसी विद्यार्थ्यांसाठी
इतरांच्या बरोबरीने येण्यास
शाळा महाविद्यालयात
विशेष मार्गदर्शन (कोचींग क्लास) सुरु करावे.*
*८). ओबीसी विद्यार्थ्यांसाठी
व्यवसायिक शिक्षण व तंत्र शिक्षणाची सोय.*
*९). ओबीसींना
उद्योग, व्यवसाय सुरु करण्यासाठी
अर्थपुरवठा करणाऱ्या
संस्थांची उभारणी करण्यात यावी.*
*१०). कमाल जमीन धारणा कायद्याने 
अतिरिक्त जमीन ओबीसींना वाटून द्यावी.*
*११). शिफारशींच्या
परिणामकारक अंमलबजावणीसाठी
सध्याच्या कायद्यात व नियमात
आवश्यक ते बदल करावेत.*
*या
व अशा अनेक शिफारशी
मंडल आयोगाने केल्या होत्या.
त्यापैकी,
फारच थोड्या शिफारशींची 
अंमलबजावणी होणार हे स्पष्ट होते.* 
*कारण,
सर्वच शिफारशींची अंमलबजावणी करण्यात 
सत्ताधारी वर्गाला,
मग तो कोणत्याही
प्रस्थापित पक्षाचा असो,
अजिबात उत्साह नव्हता.*
*"सर्व शिफारशी अंमलात आणल्या तर
क्रांती होऊन आपल्याच हितसंबंधावर
उद्या गदा येईल अशी भीती"
हे यामागील कारण असावे.*
*(याबाबत सत्ताधारी कायम Alert असतो.)*
*मंडल आयोगाच्या अंमलबजावणीचा
निर्णय झाल्याबरोबर
अहवालातील शिफारशींना आव्हान देत
इंदर सहानी आणि
अन्य तीस जण कोर्टात गेले.* 
*कोर्टात जाणारे हे सर्वजण
उच्चवर्णीयच होते !_*
हे कृपया नेहमीसाठी लक्षात ठेवावे.
*इंदर सहानी विरुद्ध केंद्र सरकार हा खटला 
त्यावेळी मंडल आयोगाचा खटला म्हणून
विशेष गाजला.*
*या केसचा निकाल
१६ नोव्हेंबर १९९२ रोजी लागला.*
* या निकालाने मंडल आयोगाचा
अक्षरश: ‘निकालच’ लावला.*
*अहवालाच्या अंमलबजावणीवर
इतके निर्बंध लावले की
मंडल आयोग
‘असून नसल्यासारखाच’
अशी त्याची गत झाली.*
या निकालाने,
*१). ओबीसी म्हणून
आरक्षण घेवू पाहणाऱ्यांना
‘क्रिमीलेअर’चा निकष लावला.*
*२). "एकूण आरक्षणा"ने
५० टक्क्यांची मर्यादा ओलांडता कामा नये
ही अट घातली.*
*३). ओबीसींना
पदोन्नती आरक्षण नाकारले.*
*४). देशात
३,७४४ ओबीसी जाती असल्या तरी
प्रत्यक्षात त्यातल्या १,९८० जातींनाच
आरक्षण मिळेल
अशी अप्रत्यक्ष व्यवस्था केली गेली .*
*कोर्टाच्या निकालपत्रातील
वरील चारही आदेशांचा
ओबीसींच्या आरक्षणावर
दूरगामी आणि विपरीत परिणाम झाला.* 
*कोर्टाच्या निकालाद्वारे
मंडल आयोग "लुळा~पांगळा" करण्यात आला.*
*न्यायपालिके मध्येही
सर्व उच्चवर्णिय असल्यामुळे
त्यांना मंडल आयोग
निष्क्रिय करणे सोपे गेले...!*
*मंडल आयोगाच्या माध्यमातून
जागृत होत असलेला
ओबीसी वर्ग त्यामुळे संभ्रमित झाला.
चिडला.*
*असे होणार हे गृहीत धरून
चिडलेल्या ओबीसींचा राग
दुसरीकडे वळवण्यासाठी,
रागाचा निचरा करण्यासाठी
त्याच्यासमोर खोटा शत्रू मुसलमान
ऑलरेडी उभा करण्यात आला होताच.*
*आणि "राममंदिरा"चा
प्रश्नही तयार करून ठेवला होता,
तोही जास्तच पेटवण्यात आला.*
*या वातावरणाचे पर्यवसान
६ डिसेम्बर १९९२ या दिवशी
अयोध्येत बाबरी मशीद पाडण्यात झाले.*
*न्यायालयाने दिलेल्या
मंडलासंबधीच्या निकालानंतर
अवघ्या वीस (20) दिवसांनी
ही घटना घडली,
घडवून आणण्यात आली * 
*मशीद पडल्यानंतर
देशभर दंगली उसळल्या.*
त्यानंतर आजपर्यंत भारतात
दंगली, बॉम्बस्फोट, अशा प्रकारच्या
ज्या ज्या घटना घडल्या,
त्यातल्या जवळजवळ सर्व घटना
बाबरी मशिदीच्या पतनाच्याच
प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्ष प्रतिक्रिया आहेत,
असे समाजशास्त्रज्ञांचे व
या विषयातील तज्ञांचे मत आहे.*
 *ज्यांनी
"व्हू वेअर दि शुद्राज"
हा ऐतिहासिक ग्रंथ लिहून
ओबीसींचे आत्मभान जागविले,
ओबीसींमध्ये चेतना निर्माण केली,
सर्वांचा विरोध होतअसतांना
संविधानात ३४० वे कलम घातले,
त्याद्वारे मंडल आयोगाला जन्म दिला
आणि
ओबीसींना त्यांचे
न्याय, हक्क व अधिकार मिळण्याचा
मार्ग खुला केला,
त्या परमपूज्य डा. बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या 
परिनिर्वाण दिनी
बाबरी मशिद पाडण्यात आली...!"*
*अशाप्रकारे
या मनूवाद्यांनी*
*डॉ बाबासाहेब आंबेडकर
या महामानवाच्या,
ओबीसींच्या कल्याण व हितासाठी झटणाऱ्या 
खऱ्या देशभक्ताच्या निर्वाणदिनी
बाबरी मशिदिच्या विध्वंशाच्या निमित्ताने ओबीसींना खुशी साजरी करायला लावले....!*
*मनुवाद्यांचे केवढे मोठे हे  षडयंत्र....!*
व
*आमच्या ओबीसी बांधवांचे केवढे मोठे दुर्दैव....! 
*भारतातील बहुसंख्य असलेल्या
(संपूर्ण लोकसंख्येच्या 52% टक्के)
OBC समाज जो कोणत्याही क्षेत्रात KeyPost वर 
म्हणजे अधिकाराच्या/मोक्याच्या जागांवर
हमखास राहू शकतो...*
*राष्ट्रपती, प्रधानमंत्री, मुख्यमंत्री
व अश्या सर्वच क्षेत्रातल्या
मुख्य जागांवर येवून संपूर्ण देशाचा जो
"राजा" होवू शकतो,
त्याला आता
" गर्वसे कहो....." मध्ये अडकवून
पार भिकारी व हतबल करून सोडला आहे
या मनुवाद्यांनी....!*
करा
विचार करा.
पटल असेल तर
दुसर्‍या ओबीसी बांधवाला पाठवा.
त्यापूर्वी
घरच्यांसोबत वाचन करा.
पत्रके छापा.
समाजातील जागृत जागरूक व्यक्तींबरोबर विचारमंथन करावे.
वरच्या मजकुरात चुका असतील तर
दुरुस्त कराव्यात.
परंतू चर्चा अवश्य व्हावी.

DATE: 23-09-16: FROM MR SUNIL KAILAS KAMBLE, CHEMBUR, MUMBAI:

 वाचा. अनेकांचे गैरसमज दुर होतील.

🎯 *_अॅट्रोसीटी कायद्याचे काही कळते तरी काय ?_*                    

📋✍🏻 *अनिल वैद्य*
            *माजी न्यायाधीश*

👉 अॅट्रोसीटी कायदा रद्द करा, म्हणणाऱ्यांना कायदा तरी कळतो काय ? हा कायदा का केला हे ह्यांना माहीती तरी आहे काय ?
👉 संविधानाने  कलम १७ अन्वये अस्पृश्यता नष्ट केली, ही तरतूद आहे. या तरतुदीचे पालन केले नाही तर उपाय योजना म्हणून हा कायदा केला.
👉 संविधानात कलम १५ ने जात, धर्म या आधारे सरकारला कुणाशी भेद करता येत नाही, कुणाला जाती, धर्माच्या कारणाने सार्वजनिक स्थळी, हॉटेल, विहीर, शाळा ईत्यादी स्थळी प्रवेश नाकारता येत नाही. अशी तरतूद केली आहे.
👉 या संविधानिक तरतुदीचा भंग केला तर त्याला शिक्षा म्हणून अॅट्रॉसीटी कायदा केला आहे.
👉 जो पर्यंत संविधानात कलम १७,  कलम १५ आहेत तो पर्यंत हा कायदा रद्द होऊ शकत नाही. या कायद्याचे मूळ संविधानात आह, हे तरी कळते काय ?
👉 आधी नागरी हक्क संरक्षण कायदा १९५५ ला आला. तो आजही लागु आहे. परंतु त्यातील तरतुदी अत्याचाराचा प्रतिबंध करण्यास पुरेशा नसल्याने अनुसूचित जाती- जमाती अत्याचार प्रतिबंधक कायदा १९८९ मध्ये करण्यात आला. तो ३०/१/1990 पासून लागु झाला.
👉 त्या नंतर तरी जातीय अत्याचारास प्रतिबंध झाला का ?
नाही ...
👉 त्या नंतरच नागपूरचे मनोरमा कांबळे हत्या प्रकरण घडले. आरोपी  निर्दोष सुटले.
👉 खैरलांजी प्रकरणात आरोपींना भा. द. वी. अंतर्गत शीक्षा झाली. परंतु अॅट्रोसीटी कायद्या मधून निर्दोष सोडलं.
👉 या कायद्याने आरोपीला शिक्षा जर होत नसेल, याचा अर्थ हाच की हा कायदा योग्य प्रकारे राबविल्या जात नाही.
👉 पोलीस स्टेशनला अॅट्रोसीटीची तक्रार, मोर्चा नेल्या शिवाय नोंदविली जात नाही. शिक्षा तर 3 टक्के ही नाही.
👉 विविध ऊच्च न्यायालायाचे असे काही निर्णय आहेत की आरोपीलाच फायदा होईल. आज पर्यंत या कायद्या अंतर्गत समित्या स्थापन केल्या नाहित, अनुसूचित जाती आयोगाने कधी कुणाला धारेवर धरले नाही, असे असतांना या कायद्याचा दुरुपयोग केला जातॊ अशी ओरड करणाऱ्यांना कायदा तरी कळतो काय ?
👉 मी यांना विचारतो, भ्रष्टाचार प्रतिबंधक कायद्याचा दुरुपयोग होत नाही काय ? कोणत्या कायद्याचा दुरुपयोग केला जात नाही ? जवळ जवळ सर्वच कायद्याचा दुरुपयोग केला जातो. भा. द. वी. चा सुध्दा लोक दुरुपयोग करतात. मग भा. द. वी. रद्द करणार काय ?

📋✒ *अनिल वैद्य, माजी न्यायाधीश*
       🔸 *_बुद्ध धम्म अनुसरण संघ ®_*🔸

DATE: 29-07-16: FROM MR GANESH A SONAVANE, KANDIVALI(W), MUMBAI:

 ⭕ 124  year old  ⭕
  ⭕ BIO - DATA ⭕
     
        (1891-1956)

B.A., M.A., M.Sc., D.Sc., Ph.D., L.L.D.,
 D.Litt., Barrister-at-La w.
 B.A.(Bombay University)
 Bachelor of Arts,
 MA.(Columbia university) Master
 Of Arts,
 M.Sc.( London School of
 Economics) Master
 Of Science,
 Ph.D. (Columbia University)
 Doctor of
 philosophy ,
 D.Sc.( London School of
 Economics) Doctor
 of Science ,
 L.L.D.(Columbia University)
 Doctor of
 Laws ,
 D.Litt.( Osmania University)
 Doctor of
 Literature,
 Barrister-at-La w (Gray's Inn,
 London) law
 qualification for a lawyer in
 royal court of
 England.
 Elementary Education, 1902
 Satara,
 Maharashtra
 Matriculation, 1907,
 Elphinstone High
 School, Bombay Persian etc.,
 Inter 1909,Elphinston e
 College,Bombay
 Persian and English
 B.A, 1912 Jan, Elphinstone
 College, Bombay,
 University of Bombay,
 Economics & Political
 Science
 M.A 2-6-1915 Faculty of Political
 Science,
 Columbia University, New York,
 Main-
 Economics
 Ancillaries-Soc iology, History
 Philosophy,
 Anthropology, Politics
 Ph.D 1917 Faculty of Political
 Science,
 Columbia University, New York,
 'The
 National Divident of India - A
 Historical and
 Analytical Study'
 M.Sc 1921 June London School
 of
 Economics, London 'Provincial
 Decentralizatio n of Imperial
 Finance in
 British India'
 Barrister-at- Law 30-9-1920
 Gray's Inn,
 London Law
 D.Sc 1923 Nov London School
 of
 Economics, London 'The
 Problem of the
 Rupee - Its origin and its
 solution' was
 accepted for the degree of D.Sc.
 (Economics).
 L.L.D (Honoris Causa) 5-6-1952
 Columbia
 University, New York For HIS
 achievements,
 Leadership and authoring the
 constitution of
 India
 D.Litt (Honoris Causa)
 12-1-1953 Osmania
 University, Hyderabad For HIS
 achievements,
 Leadership and writing the
 constitution of
 India!
Name
✅ Dr.  B. R. Ambedkar✅
Hai koi mai ka lal after him

इंग्लंड वरून भारतात डॉ.वेलबी चे एक कमिशन आले होते.या कमिशनने रूपायाच्या विनिमयाचा दर ठरवायचा होता. यासाठी जगभरातील अर्थ शास्त्रज्ञाना निमंत्रीत केले होते आणि त्यांची या विनिमयाच्या दराबद्दल मांडलेली मते ऐकली,
शेवटचे मत डाॅ.बाबासाहेब मांडणार होते, इतक्यात डॉ.वेलबी बाबासाहेबांना म्हणाले, डॉ.आंबेडकर,मी जगातील प्रसिध्द विद्वान अर्थ शास्त्रज्ञांची मते
व संदर्भ ऐकली आहेत तेंव्हा आपले मत मला ऐकण्याची अवश्यकता आता वाटत नाही!
यावर बाबासाहेब नम्र व शांतपणे म्हणाले, डॉ.वेलबी आपण ज्या विद्वान व प्रसिध्द अर्थ शास्त्रज्ञांची जी मते व संदर्भ ऐकलेत त्या विद्वान व प्रसिध्द अर्थ शास्त्रज्ञानी ज्या पुस्तकातील हे संदर्भ सांगितले त्या पुस्तकांचा मी लेखक आहे.
त्या पुस्तकांतील काही भाग लिहिणे अजुन बाकी आहे. तो मीच पुर्ण करू शकतो !
हे ऐकुन डॉ. वेलबी खाली उतरले बाबा साहेबांच्या हातात हात घालून माफी मागितली व रूपायाच्या विनिमयाचा दर ठरवण्याचे काम बाबासाहेबांवर सोपवले.
जगाने त्यांच्या ज्ञानाला स्विकारले पण भारतात आजही त्यांचा फोटो पाहील्यावर कित्येक लोकांच्या कपाळावर आठ्या पडतात ही शोकांतिका आहे.!!
खरे भारतीय असाल तर फोर्वर्ड करा..

DATE: 22-09-16: FROM MR NAVAL R ADSUL, KHAR, MUMBAI:

माणुस मेल्यानंतर त्याच्या स्वर्गातल्या आत्म्याला शांती मिळावी
म्हणुन पिञ जेवु घालतात,

आता बघा हं...

ब्राम्हणाचा बाप ब्राम्हण....
मराठ्याचा बाप मराठा....
माळ्याचा बाप माळी.....
कोळ्याचा बाप कोळी....
महाराचा बाप महार....
मांगाचा बाप मांगच....

सगळेच वेगवेगळ्या जातीचे

तर मग माणुस मेल्यावर सगळ्यांचा बाप कावळाच का ????

कुणाचा राजहंस असावा, कुणाचा बगळा असावा, कुणाचा मोर तर कुणाचा बदक असावा....

जीवंतपणी माणसां माणसांत भेदभाव,
तर मेल्यावर समानता....असे का ?

कोणी रचला हा ढोंगीपणा...!!
                                          🔭
मी  "छत्रपतींवर" कविता लिहिली
लाेकांनी मला फोन करून विचारले
"तुम्ही मराठा आहे का?"

मी "बाबासाहेबांवर" कविता लिहिली
लाेकांनी मला फोन करून विचारले
"तुम्ही बौध्द आहे का?"

मी "फुल्यांवर" कविता लिहिली
लाेकांनी मला फोन करून विचारले
"तुम्ही माळी आहे का?"

मीअहिल्या देवींवर कविता लिहीली
 लाेकांचा मला फोन आला
अन विचारले
"तुम्ही धनगर अहात का"

मी अब्दुल कलामांवर कविता लिहीली
 लाेकांचा मला फोन आला
अन विचारले
"तुम्ही मुस्लिम अहात का"

मी "माणसावर" कविता लिहिली
मला फोनच आला नाही............

वाट पाहतोय.......
“ती"माणसे  गेली कुठे 

माणसाने माणुस मारून
फ़क्त आणि फ़क्त 
जात जिवंत ठेवली आहे.
मात्र इथेही मनात प्रश्न उभा राहतो तो हा की , जी गोष्ट मनातून " जात " नाही ती " जात " की आणखीनच वेगळी कोणती ..🙏

सर्व पित्री आमवश्या येई पर्यन्त  सगळ्यांचा संबोधन व् प्रबोधनाचा हिस्सा होउयात .... त्या ऐवजी एखाद्या गरीब मुलाला अन्न देऊया ,पुस्तक देऊया, त्याच्या प्रगतिचा हिस्सा होण्याचा छोटासा प्रयत्न करुया .......
 अन्नाचा (काल्पनिक धुर )वर पोहचुन आत्म्यांना खुश करण्या पेक्षा  जिवंत असणाऱ्या आत्म्याला वैज्ञानिक प्रगतिची मशाल पेटउन देऊया...

💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐